Lao, My Love (?) Ver.1

จั่วหัวชวนงงเล่นๆ ว่าเป็นที่รักแน่รึเปล่า ตอนนี้รักแค่หลวงพระบาง รองมาก็เวียงจันท์ ส่วนแถวๆ เชียงขวาง หนาวจนรักไม่ลง ...... แต่หมู่ดาวที่บ่อน้ำพุร้อนแห่งเมืองคำสวยมาก เยอะจริงๆ ตาเปล่ามองดูก็ว่าเยอะแล้ว ถ่ายรูปมาได้เยอะกว่าอีก (เฮ้ย เราต้องตัดแว่นใหม่รึเปล่าวะเนี่ย???? รู้สึกตาถั่วๆ ไงพิกล) เอ่อ หวังว่าจะไม่ใช่จุดน้อยส์นะ (5555 เสียงหัวเราะอันขื่นขม) เป็นค่ำคืนอันหนาวเหน็บ (จนอยากเหน็บแฟนหนีบติดไปด้วย แต่ดันไม่มี โฮ.... มือเลยเป็นเหน็บชาแทน เพราะมันหนาวโคตร ฮ่วย กรูอยากจะบร้าาาา) ดีใจจนอยากร้องไห้ เพราะไปมากี่ทริปๆ แห้วตอนดูดาวเรื่อยเลย พอมาคราวนี้ มีโอกาสได้ดู ดันหนาวจนทนดูนานๆ ไม่ไหว เฮ้ออออออ น้องดาววววววว

ย้อนไปหลวงพระบางอีกครั้ง คราวนี้ได้ไปน้ำตกตาดแส้ ไม่ค่อยนึกอยากไป แต่กลายเป็นว่าได้ภาพสวยๆ มาหลายรูป แถมมีเหตุการณ์ระทึกขวัญด้วย คำบรรยายประกอบรูปแรก นางแบบคือคุณป้าดวงเดือนผู้น่ารัก ลุยน้ำเก็บสาหร่ายที่กลายเป็นไคแผ่น อาหารโปรดของแทบทุกคนในทริปนี้ ภาพต่อไป คือสายน้ำสีสวย เต็มไปด้วยสาหร่ายน่าอร่อย มามะ มาให้กินเสียดีๆ

พอแค่นี้ก่อนแล้วกัน คราวหน้าจะโชว์การตากไคแผ่น (ถ้าไม่ลืม เอิ๊กๆ)